Kościół farny św. Mikołaja w Bochni – najstarszy i największy kościół w Bochni, usytuowany na Placu Św. Kingi, w pobliżu Rynku. Od 1998 roku bazylika, a od 2003 roku kolegiata. Kościół wzniesiono w latach 1440-1445, w okresie późnego gotyku. Był to jeden z największych kościołów, jakie wzniesiono w owym czasie na prowincji. Nowe wnętrze uzyskało układ halowy ze stosunkowo długim, trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przy którym wzniesiono od północy zakrystię oraz kaplicę pod wezwaniem Jedenastu Tysięcy Dziewic, przemianowaną później na bł. Kingi. W 1655 roku, w czasie drugiej wojny północnej, kościół został poważnie zniszczony przez pożar. Zawaleniu uległ gotycki dach, runęły sklepienia oraz przepadła znaczna część wyposażenia. Z pożogi ocalały: prezbiterium, mury, fasada oraz kaplica bł. Kingi. Odbudowa kościoła w stylu barokowym zakończyła się w roku 1665. W 1777 roku kościół odrestaurowano z subwencji salinarnej oraz dobudowano do południowej strony prezbiterium kaplicę Matki Boskiej (na wzór kaplicy w bocheńskim kościele oo. Dominikanów). W latach 1901-1905 dokonano restauracji kościoła w duchu neogotyckim pod kierunkiem architekta Tadeusza Stryjeńskiego.