Białoruś - Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Mińsku
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Mińsku (biał. Царква Сьв. Аляксандра Неўскага, ros. Минская церковь Александра Невского) - cerkiew wzniesiona w latach 1896-1898 na terenie Cmentarza Wojskowego w Mińsku. Została zbudowana na zlecenie mińskich władz gubernialnych, które w kwietniu 1896 roku wyasygnowały na ten cel 11,2 tys. rubli, część pieniędzy zebrano też wśród mińskich wojskowych za wstawiennictwem protoreja Pawła Bogdanowicza. Budowla była pomyślana jako upamiętnienie żołnierzy, którzy stracili życie w wojnie rosyjsko-tureckiej lat 1877-78. Świątynia została zaprojektowana w stylu cerkiewnego baroku na wzór XVII-XVIII-wieczny, zastąpiła maleńką drewnianą cerkiew, jaka znajdowała się tu od stulecia. Budowa rozpoczęła się jeszcze w tym samym roku na terenie Cmentarza Wojskowego w Mińsku (Długi bród), uroczystego poświęcenia chramu dokonano zaś 2 lutego 1898 roku. W nawę centralną wbudowano dwie tablice pamiątkowe z nazwiskami 118 żołnierzy 30-ej Brygady Artyleryjskiej i 119-ego Pułku Kołomienskiego, którzy zginęli w operacji wyzwolenia Bułgarii spod władzy Porty w 1878 roku. Za ścianą ołtarzową pochowane są szczątki wyższych oficerów, a obok nich znajdują się dwie mogiły ze szczątkami żołnierzy. Za najciekawszy element świątyni można uznać drewnianą przenośną cerkiewkę, jaka była wykorzystywana przez Pułk Kołomieński do modłów podczas działań wojennych w Turcji. W czasie wojny niemiecko-radzieckiej świątynia była bombardowana, jednak bomba wrzucona do wnętrza okazała się niewypałem, przez co kościół jest jednym z nielicznych na terenie Mińska, który ocalał do dnia dzisiejszego w nienaruszonym stanie.