Niemcy - Cmentarz Inwalidów w Berlinie
Cmentarz Inwalidów w Berlinie – założony w 1748 roku jako miejsce pochówku inwalidów z wojny o sukcesje bawarską, zamieszkałych w pobliskim przytółku (czemu zawdziecza swą nazwę). W 1824 roku stał się miejscem pochówku wysokich rangą wojskowych pruskich. Znajują się na nim też groby uczestników niemieckich walk wyzwoleńczych z lat 1813-1815 oraz żołnierzy poległych podczas Wiosny Ludów. W okresie Republiki Weimarskiej stał się miejscem wiecznego spoczynku dowódców z okresu I Wojny Światowej, a po dojściu Hitlera do władzy również funkcjonariuszy III Rzeszy. Po II Wojnie Światowej nagrobki o nazistowskiej wymowie zostały zlikwidowane prze admininstrację okupacyjną, choć ciała nazistów niezostały ekshumowane. W 1951 roku nekropolia została zamknieta dla publiczności. Po latach 60. i 70. został zdewastowany przez oddziały NVA. Jedynie fakt że był on miejscem pochówku wojskowych pruskich uznanych przez armię NRD za jej poprzedników ocalił nekropolie przed całkowita likwidacją. Po upadku muru berlińskiego cmentarz został uznany za obiekt zabytkowy i objety ochroną. Rozpoczęto też prace renowacyjne. Wśród pochowanych są m.in.Hans Hartwig von Beseler, Hans von Seeckt, Reinhard Heydrich