Polska - Dom Długosza w Krakowie
Dom Długosza – XIV-wieczny budynek w Krakowie mieszczący się na rogu ulicy Kanoniczej i ul. Podzamcze. Swoją nazwę zawdzięcza Janowi Długoszowi, kronikarzowi polskiemu, który mieszkał w tym domu w XV wieku. Pierwotnie budynek był przeznaczony pod łaźnie królewskie. W 1413 roku został przekazany krakowskiej kapitule katedralnej a następnie w 1415 roku za sprawa kanonika Mikołaja Hinczowica zaadoptowany pod mieszkania dla kanoników. Jednym z ówczesnych mieszkańców był historyk, geograf, profesor Akademii Krakowskiej, ksiądz kanonik krakowski, Maciej Miechowita. W 1450 roku dom otrzymał w darze Jan Długosz, który w kolejnych latach rozbudował budynek m.in. dobudowując I piętro. W 1571 roku przeprowadzono gruntowny remont, podpierając ściany zewnętrzne zachowanymi do dziś skarpami, udekorowano wnętrza malowidłami, dodano portal ozdobiony inskrypcją. W XVIII wieku, w 1775 roku przebudowano galerie od strony dziedzińca oraz dach nadając mu obecny kształt. W 1872 roku budynek zajęła rodzina Wyspiańskich, która zaadoptowało go na potrzeby mieszkalne i połączyła z sąsiednim parterowym domem.