Polska - Kamienica Czerwona
Kamienica Czerwona (Dom Brendlarowski) – jedna z zabytkowych kamienic przy rynku w Krakowie. Nosi numer 46 i jest typową kamienicą rynkową, o dobrze zachowanym historycznym układem wnętrz i częściowo zachowanym wyposażeniem (gotyckie portale, renesansowe stropy, barokowe sztukaterie) Kamienica powstała w drugiej połowie XIV wieku jako dom dwukondygnacyjny z przedprożem. W pierwszej połowie XVI wieku należała do Brendlerów, w trzeciej ćwiartce XVI wieku do doktora praw Erazma Wanzama. W drugiej połowie tego stulecia dokonano renesansowej modernizacji budynku frontowego i wzniesiono jednopiętrową oficynę tylną. Od końca XVI wieku do początku ostatniej ćwierci XVII wieku należała do rodziny Wizembergów. Przed 1621 w kamienicy mieszkała Barbara Langówna. W ostatniej ćwierci wieku XVII i na początku wieku XVIII dom należał do rodziny Morsztynów, którzy dokonali całkowitej przebudowy budynku frontowego (m.in. ozdobili ściany i stropy polichromiami, które w części zachowały się do czasów obecnych). Do 1736 kamienica należała do Anny Sapieżyny - wojewodziny trockiej. Następnie należała do kupców Nowickich, kupca Jana Ulricha i jego spadkobierców. Na przełomie XVIII i XIX wieku w kamienicy znajdowała się cukiernia. Przed rokiem 1827 dokonano klasycystycznej modernizacji. W 1867 dokonano przebudowy dla kupca korzennego Antoniego Czernego według projektu Teofila Zamojskiego. W 1876 roku Antoni Hawełka założył w niej sklep "Pod Palmą". W roku 1935 oficyny zostały obniżone do wysokości pierwszego piętra.