Polska - Katedra Polowa Wojska Polskiego
Katedra Polowa Wojska Polskiego NMP Królowej Polski w Warszawie - kościół garnizonowy przy ul. Długiej 13/15 w Warszawie. W miejscu dzisiejszej katedry w 1642 z woli Władysława IV stanął mały drewniany kościół ojców Pijarów pod wezwaniem św. Pryma i Felicjana, w 1651 umieszczono w nim przywieziony z Rzymu wizerunek Najświętszej Maryi Panny znany dziś jako Matka Boża Łaskawa Patronka Warszawy w kościele o.o. jezuitów przy ul. Świętojańskiej. Kościół spłonął on w czasie bitwy ze Szwedami o Warszawę w 1656. W 17 lipca 1701 dokonano konsekracji kościoła po odbudowie według projektu Józefa Fontany pod wezwaniem Matki Bożej Zwycięskiej i świętych Pryma i Felicjana. W 1834 władze zaborcze przekazały kościół Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej która w latach 1835-1837 dokonała adaptacji budynku do liturgii prawosławnej. Pijarska świątynia stała się katedrą prawosławną diecezji warszawskiej pod wezwaniem Najświętszej Trójcy. W 1919 katedrę zwrócono Kościołowi rzymskokatolickiemu i podniesiono go do godności Katedry Wojska Polskiego. W okresie okupacji kościół należał do niemieckich katolików i ich duszpasterzy. Władze komunistyczne zlikwidowały ordynariat polowy toteż katedra tylko z nazwy była "polowa". Od 1992 kościół przy ul. Długiej na nowo stał się matką wszystkich polskich kościołów garnizonowych. Obecnie Katedra Polowa Wojska Polskiego pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.