Polska - Konfesja św. Stanisława na Wawelu
Konfesja św. Stanisława – kaplica w katedrze wawelskiej, stanowiąca mauzoleum św. Stanisława ze Szczepanowa, bpa krakowskiego i męczennika. Zajmuje centralną część bazyliki. Pod nią znajduje się krypta biskupów krakowskich. W 1184 r. spoczęły tu szczątki św. Floriana, sprowadzone do Polski przez księcia Kazimierza Sprawiedliwego, a w 1254 r. złożono tutaj relikwie św. Stanisława, dając początki ideowemu centrum katedry. Przez wieki konfesja była miejscem składania trofeów wojennych, np. przez króla Władysława Jagiełłę, który po zwycięstwie Grunwaldzkim zawiesił przy grobie świętego chorągiew krzyżacką. Obecne mauzoleum zostało wzniesione z fundacji bpa Marcina Szyszkowskiego w latach 1626-1629 wg projektu Jana Trevano. Wtedy szczątki świętego umieszczono w trumnie-relikwiarzu, ufundowanego przez Zygmunta III Waze, a oddanego po śmierci króla do katedry przez jego synów -Władysława IV, który ufundował również srebrny, pozłacany posąg Św. Stanisława z Piotrowinem, oraz królewicza Jana Kazimierza. Jednakże ani posąg, ani trumna nie przetrwała potopu szwedzkiego. Stacjonujące na Wawelu wrogie wojska obrabowały całe wzgórze. Nie szczędząc i owych dzieł, przetopili je i wywieźli. Zniszczeniu uległ także srebrny tryptyk, ufundowany przez Zygmunta Starego. W 1669 r. kapituła zamówiła nowy relikwiarz u gdańskiego złotnika Piotra von der Rennen, który wykonał również trumnę na relikwie św. Wojciecha. Tymczasem relikwie złożono chwilowo w starej trumnie, pochodzącej z fundacji księżnej Kingi. Relikwiarz był już gotowy w 1670 r., jednak kapituła nie miała czym zapłacić. Postanowiła więc przetopić i oddać starą trumnę złotnikowi, a szczątki spoczęły w nowej.