Polska - Kord ze Szprotawy
Kord ze Szprotawy nazwa osobliwego egzemplarza broni siecznej z XV/XVI wieku wykopanej w latach 80. XX wieku w okolicy miejskiego szpitala. W opinii Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego tasak bojowy przerobiony później na kord, dotychczas jedyny oficjalnie znany tego typu zabytek w Polsce. Znak wytwórczy (2 gwiazdki) był wewnątrz wyłożony mosiądzem, pojawiał się na wyrobach z południowych Niemiec, Austrii (Styria), rzadziej z północnych Włoch. Forma kordu, jego parametry i doskonałe wyważenie pozwalają twierdzić, iż był to wyrób sporządzony przez mistrza specjalizującego się w takich wyrobach. Zdobienia, które pierwotnie posiadał, czyniły go wtedy bronią ekskluzywną. Kord jest wpisany do rejestru zabytków i przechowywany w Muzeum Ziemi Szprotawskiej. Miecz o podobnym prostym jelcu datowany na koniec XV wieku znajduje się w Muzeum Zamkowym w Malborku. Tego typu broń pojawia się np. w ikonografii płyty nagrobnej ze Strzegomia z 1507. Bogata kolekcja rycin przedstawiających takie kordy znajduje się w Institut für Realienkunde w Krems (Austria).