Polska - Kościół Miłosierdzia Bożego w Bydgoszczy
Kościół Miłosierdzia Bożego w Bydgoszczy - kościół położony w Bydgoszczy, którego patronem jest Miłosierdzie Boże. Bodowa kościoła odbyła się w kontekście intensywnego rozwoju ewangelickiej architektury sakralnej w Bydgoszczy i na jej przedmieściach w końcu wieku XIX i na początku XX. Wówczas wzniesiono na tym terenie osiem zborów ewangelicko-unijnych, w większości neogotyckich, licowanych czerwoną cegłą. Ewangelicy na terenie dzielnicy Wilczak podlegali parafii na Okolu do 1898 r., po czym podjęli starania w celu wyodrębnienia własnej parafii. Powstała ona w 1900 r. i objęła Wilczak, Miedzyń i część Prądów. Następnym etapem było uzyskanie parceli budowlanej między ul. Nakielską, a kanałem bydgoskim, budowa pastorówki (1902-1904, obecnie nieistniejąca) oraz świątyni. Starania o własny kościół zostały uwieńczone sukcesem dzięki działaniom pierwszego proboszcza Bóttichera oraz rady parafialnej złożonej z wpływowych osób. Projekt świątyni autorstwa królewskiego okręgowego inspektora budowlanego Ismara Hermanna powstał w 1904 roku. Następnie przekazano go do Berlina, gdzie został zatwierdzony w Ministerstwie Robót Publicznych przez Friedricha Oskara Hossfelda - architekta, nadzorcę wszelkich prac w zakresie budownictwa sakralnego na obszarach znajdujących się pod pruskim zaborem. Równolegle, przy udziale tych samych autorów i zatwierdzających zrealizowano projekt dziś już nie istniejącego kościoła ewangelickiego pw. Marcina Lutra dla parafii Szwederowo. Głównym realizatorem prac budowlanych był przedsiębiorca z Bydgoszczy Carl Rose. Wznoszenie zasadniczej bryły kościoła ukończono w 1905 r., a prace wykończeniowe oraz wyposażanie świątyni kontynuowano jeszcze w 1906 roku. Świątynia służyła niemieckiej gminie kościoła ewangelicko-unijnego do 1945 r., chociaż najlepsze lata dla rozwoju parafii i zboru zakończyły się już wraz z wybuchem pierwszej wojny światowej. Ostatnim proboszczem w latach 30. i przypuszczalnie do 1945 roku był pastor Hans Staffehl, który jednocześnie prowadził parafię na Okolu. Po wyjściu Niemców z Bydgoszczy świątynia została zdewastowana. Władze miejskie przekazały ją w 1945 r. parafii Św. Trójcy do użytku katolików. Początkowo służył on jako kościół filialny dla potrzeb mieszkańców Wilczaka i Jarów. 24 sierpnia 1946 r. ks. kard. August Hlond ustanowił parafię Miłosierdzia Bożego. Wtedy przystosowano wnętrze kościoła do sprawowania liturgii katolickiej. Zmieniono w całości wystrój, wyposażono kościół w nowe organy, trzy nowe ołtarze i pięć konfesjonałów. Usunięto również boczne empory, zachowując ją jedynie na wejściem głównym. Obecnie kościół nie różni się względem stanu pierwotnego w swej bryle zewnętrznej, natomiast przestało istnieć parkowe otoczenie kościoła z wytyczonymi regularnie alejkami, rozległymi trawnikami ciągnącymi się w stronę kanału i ozdobnie ukształtowanym terenem przed elewacją frontową.