Polska - Kościół św. Trójcy w Bydgoszczy
Kościół Świętej Trójcy w Bydgoszczy - kościół położony w Bydgoszczy, którego patronem jest Trójca Święta. Początki kościoła Świętej Trójcy związane są z drugą połową XV wieku[1]. Wtedy to bogaty mieszczanin bydgoski - Jan Łapimucha, ufundował murowany kościółek jednonawowy w części Przedmieścia Poznańskiego Bydgoszczy. Budowa nie została dokończona i dopiero wsparcie finansowe innego mieszczanina - Jana Regulskiego (1550), pozwoliło doprowadzić prace do końca. W 1579 roku biskup włocławski, Stanisław Karnkowski, dokonał konsekracji nowej świątyni. Początkowo kościółek miał charakter kaplicy cmentarnej, w której nie przechowywano Najświętszego Sakramentu. Wizytacja kanoniczna w 1730 r. wykazała, że świątynia była murowana i pokryta dachówką. Z boku stała dzwonnica drewniana z dwoma dzwonami. W środku kościół był drewniany, miał malowany sufit, chór ozdobiony wizerunkami apostołów, drewnianą podłogę oraz czternaście ławek ozdobionych herbami. W kościele znajdowały się wówczas dwa konsekrowane ołtarze. W wielkim ołtarzu znajdowały się obrazy Matki Boskiej i Świętej Trójcy, natomiast w ołtarzu mniejszym znajdował się obraz przedstawiający scenę biczowania Jezusa oraz wizerunek Matki Boskiej. Po przejściu Bydgoszczy pod władzę pruską w 1772 r. świątynia popadła w ruinę. Podczas wizytacji kościelnej w 1802 r. stwierdzono, iż kościół jest opuszczony. Urządzono w nim magazyn zbożowy, a potem prochownię. W 1829 roku Prusacy rozebrali pozostałości kościoła.