Meczet w Mińsku (biał. Менскі мячэт) – świątynia muzułmańska zbudowana na początku XX wieku przy ul. Wielkiej Tatarskiej, zniszczona w latach 60. XX wieku. Historia budowy pierwszego meczetu w Mińsku sięga 1599 roku. Na początku XX wieku w miejscu dawnego drewnianego budynku wzniesiono murowaną świątynię – wokół niej znajdował się mizar. Miński meczet był pierwszą murowaną świątynią tatarską na terenie b. Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jego imamem był wówczas Mustafa Smajkiewicz. Na początku lat trzydziestych władze radzieckie odebrały meczet wiernym, zamieniając go w magazyn żywności. Na ponowne otwarcie świątyni zezwolili Niemcy w 1941 roku, jednak osiem lat później obiekt ponownie zamknięto. Budynek uległ przebudowie - m.in. usunięto minaret i kopułę, ulokowano w nim klub morski jednej z białoruskich organizacji. W 1962 roku meczet wraz z cmentarzem w sposób barbarzyński zniszczono, budując na ich terenie hotel Юбілейны. W listopadzie 1997 roku na skrzyżowaniu ulic Gribojedowa i Tatarskiej, na skraju nowego cmentarza muzułmańskiego, wbudowano kamień węgielny pod budowę kolejnego mińskiego meczetu.