Pałac Potockich - pałac w Lublinie wzniesiony w połowie XVIII wieku dla Jerzego Potockiego. W 1790 roku pałac przeszedł w ręce skarbu państwa, obecnie jest własnością Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Pałac wzniesiony został w połowie XVIII wieku dla Jerzego Potockiego, a następnie rozbudowany przez jego syna Eustachego. O tym, jak wspaniale urządzony był pałac w końcu XVIII wieku, mówi zachowany (w Bibliotece im. H. Łopacińskiego) jego inwentarz z 1783 r. W okresie, z którego pochodzi inwentarz, Potoccy nie mieszkali już w Lublinie, gdyż około 1750 r. Eustachy Potocki przystąpił do budowy dla siebie wspaniałej rezydencji w Radzyniu Podlaskim wg planów Jakuba Fontany. Reprezentacyjny, piętrowy korpus środkowy i dwa boczne, parterowe skrzydła gospodarcze nadały obiektowi kształt podkowy, wewnątrz której urządzono ogród w stylu włoskim. W ostatnich latach XVIII wieku Potoccy ofiarowali pałac Rzeczypospolitej i wówczas obrócono go na siedzibę sądów ziemskich. Początkowo mieściły się w nim koszary kawalerii narodowej, a po III rozbiorze Polski urządzono tu więzienie. Pałac pozbawiono wszelkich zdobień, a skrzydła boczne podwyższono o jedną kondygnację. Kiedy w 1826 roku więzienie przeniesiono na Zamek, pałac zajęła policja i wojsko rosyjskie. W okresie międzywojennym mieściła się tu Policja Państwowa, a później - do 1981 roku - Milicja Obywatelska. Obecnie jest własnością Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.