Pałac Borkowice – zespół pałacowo – parkowy, dawna siedziba rodziny Dembińskich. Pałac wzniesiony w 1908 r. wg projektu Władysława Marconiego i Zygmunta Hendla w Borkowicach, woj. mazowieckie. Obiekt w stylu eklektycznym (z elementami renesansowymi, barokowymi i klasycystycznymi) na planie prostokąta o zwartej bryle. Budynek wolno stojący, dwukondygnacyjny z poddaszem użytkowym, podpiwniczony, przykryty dachem mansardowym z lukarnami. Elewacja frontowa (północna) dziewięcioosiowa, symetryczna. Na osi centralnej wejście główne akcentowane horyzontalnie schodami jednobiegowymi i wertykalnie ryzalitem trójbocznym. Nad wejściem balkon wsparty częściowo na konsolach, z balustradą z tralek prostych. Nad balkonem naczółek segmentowy, przerywany z girlandą poniżej. W górnej partii ryzalitu centralnego otwory okienne owalne, zaś na kalenicy jego mansardy ozdobna iglica z kulą. Elewacje boczne sześcioosiowe, asymetryczne z jednoosiowym ryzalitem, zlokalizowanym asymetrycznie. Elewacja południowa jedenastoosiowa, symetryczna. W osiach skrajnych elewacji loggie – w kondygnacji parteru, jak i piętra. Otwory okienne prostokątne podkreślone małowydatnymi obramowaniami prostymi – w kondygnacji piętra (z agrafami wolutowymi) i obramowaniami uszatymi w kondygnacji parteru. Także okna prostokątne zamknięte łukami pełnymi i odcinkowymi. Okna prostokątne parteru z naczółkami falistymi. W kondygnacji parteru również okna tryforyjne o trzech polach prostokątnych zaś w kondygnacji piętra o polu środkowym zamkniętym łukiem pełnym. Elewacje tynkowane, gładkie, zwieńczone wydatnym gzymsem oraz fryzem z pojedynczymi tryglifami przy narożach. W narożnikach elewacje zbrojone. Cokół wysoki, gładki. Lukarny prostokątne (w partiach ryzalitów) zwieńczone naczółkami trójkątnymi oraz lukarny prostokątne zamknięte łukiem pełnym. Pałac od roku 2004 znajduje się w rękach prywatnych, w roku 2006 miała miejsce zmiana właściciela.