Polska - Pałac w Bukowcu
Pałac w Bukowcu – pałac usytuowany we wschodniej części wsi Bukowiec, przy głównej drodze wiejskiej (ul. Robotnicza) po południowej stronie drogi. Pierwsze wzmianki na temat Bukowca w źródłach pisanych pojawiają się w roku 1305. Heincze von Zedlitz wymieniany jest jako pan osiadły na Bukowcu w 1379 r. Rodzina von Zedlitz panuje na dobrach bukowieckich do połowy XVI. Ok. II połowy XVI w Bukowcu wybudowano renesansowy dwór. Fundator obiektu jest nieznany. Z pewnością był to członek jednej z dwóch panujących rodzin w XVI w. w Bukowcu. Od 1573 do 1759 r. dobra te przechodzą w ręce rodziny von Reibnitz, która odsprzedała je Friedrichowi Gottardowi von Richthofen. Następnie Bukowiec w 1762 r. zakupiła Barbara Helena, wdowa von Festenberg-Packisch, od której wieś nabył w 1770 r. von Luck, a w 1774 r. – Carl Ferdinand von Seherr-Thoss. Rok 1744 przynosi niewielką przebudowę pałacu, który powiększono i przekryto dachem mansardowym. W 1785 r. Eleonora Prittwitz sprzedaje majątek Friedrichowi Wilhelmowi von Reden, ówczesny królewsko-pruski minister górnictwa na Górnym Śląsku. Redenowie dokonali gruntownej przebudowy w stylu klasycystycznym. Utworzono jeden z pierwszych parków krajobrazowych na Dolnym Śląsku. Po śmierci hrabiego von Reden w 1815 r. Bukowiec przeszedł w posiadanie jego żony Fryderyki Karoliny, po której posiadłość odziedziczyła jej siostrzenica Maria Karolina von Rotenhan. Po niej właścicielem majątku został najmłodszy syn Marii Karoliny, emerytowany królewsko-pruski rotmistrz, Hermann von Rotenhan. Ostatni właściciel – Friedrich von Rotenhan – podjął próbę renowacji i restauracji majątku pod nadzorem konserwatora zabytków prowincji dolnośląskiej, Günthera Grundmanna. Obecnie w pałacu mieści się siedziba Związku Gmin Karkonoskich, a folwark i park został wydzierżawiony od Agencji Nieruchomości Rolnych przez Fundację Dolina Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej z zamiarem stworzenia tu centrum edukacyjno-szkoleniowego.