Parafia Rzymskokatolicka Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Mińsku Mazowieckim, erygowana w 1422 roku. Największa parafia w Mińsku Mazowieckim, a od wojny (zagłada Żydów) do 25 grudnia 1984 jedyna, obok mariawickiej. Parafia Narodzenia NMP w Mińsku Mazowieckim należy do najstarszych w diecezji warszawsko-praskiej. Pierwszy drewniany kościół został konsekrowany w 1422 roku. W XVI wieku został wzniesiony, przez rodzinę Mińskich, kolejny kościół z cegły palonej. Na początku XVII wieku kościół spłonął. Wkrótce ks. Prokop Kotecki, proboszcz miński, kościół ten odbudował i wyposażył we wszystkie sprzęty kościelne. Kościół miński początkowo należał do diecezji poznańskiej, od roku 1805 (faktycznie od 1807) do diecezji lubelskiej i dekanatu liwskiego i garwolińskiego, od roku 1818 do arcybiskupstwa warszawskiego. Po reorganizacji Kościoła w Polsce w 1992 roku, należy do diecezji warszawsko-praskiej. Kościół o jednej nawie na początku, w latach 1908-1912 został rozbudowany i przekształcony w stylu neobarokowym według projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. Dodano wówczas nawy boczne, wieże oraz kaplicę i zakrystię po bokach prezbiterium. W roku 1914 świątynia została konsekrowana przez księdza kardynała Aleksandra Kakowskiego. W 1958 roku kościół miński został uznany za zabytek. Za zabytki uznano również główny ołtarz, krucyfiks, dwa ołtarze boczne, chrzcielnicę, dwa feretrony i kropielnicę. Przygotowując się do uroczystości koronacyjnych w 2000 roku parafia podjęła trud gruntownego odnowienia świątyni.