Polska - Pensjonat Abrama Gurewicza
Pensjonat Abrama Gurewicza - drewniany budynek w stylu Świdermajer mieszczący się w Otwocku przy zbiegu ulic FIlipowicza i Armii Krajowej. Budynek wzniesiono etapami w latach 1906-1921 na terenie dużego parku. Budowla była własnością Abrama i jego syna Szymona Gurewicza (inna pisownia nazwiska: Górewicz). W 1906 r. założyli tu niewielki pensjonat zwany "Willą Gurewiczanką". Stopniowo rozbudowano go na zakład leczniczo-dietetyczny.Dzisiejszy wygląd przybrał przed 1925 r. Budynek pensjonatu zyskał wieloboczny plan, składający się z siedmiu przylegających do siebie skrzydeł. Jest jednym z największych w Polsce obiektów o konstrukcji drewnianej (tylko niektóre ściany zewnętrzne są murowane). Jego powierzchnia użytkowa wynosi 2.700 m2, kubatura 20.000 m3. Cały budynek od strony wschodniej i południowej otoczony był leżalniami, werandami oszklonymi oraz trzema otwartymi tarasami. Wzorowo urządzone uzdrowisko zaopatrzone było w kanalizację, bieżącą wodę, oświetlenie elektryczne i telefon. Posiadało elegancki salonik, czytelnię, bawialnię i salę jadalną oraz salę koncertową. Czytelnię i jadalnię ozdobił w 1927 r. profesor ASP w Warszawie, Józef Tom, projektant herbu Otwocka. Zatrudniano specjalistę-ogrodnika, toteż tereny uzdrowiska wyróżniały się w okolicy pięknym parkiem w stylu angielskim z egzotycznymi odmianami roślin (bananowce). Zakład był czynny przez cały rok. Mieścił do 80 osób. Nie posiadał statusu sanatorium ani szpitala, a jak podają reklamy był "uzdrowiskiem dla rekonwalescentów rekonwalescentów osób poszukujących wypoczynku". Wyraźnie też zaznaczano, że nie będą przyjmowani obłożnie chorzy ani chorzy na gruźlicę W czasie II wojny światowej mieściła się tu komendantura, a od 1941 r. - szpital dla niemieckich żołnierzy. Szymon Gurewicz był przewodniczącym żydowskiej rady tzw. Juderatu. Po wojnie budynek uzdrowiska przeznaczony został na Lotniczy(od 1953 r.), Liceum Medyczne nr 8 (od 1960 r.). W 1997 r. budynek przejęła Polska Fundacja Alzheimerowska. Obiekt znajduje się w rejestrze zabytków pod nr 937. Ze względu na duże zaniedbanie obiektu przez fundację, władze powiatu poczyniły kroki zmierzające do odzyskania terenu i budynku dawnego uzdrowiska.