Polska - Ratusz w Bydgoszczy
Ratusz w Bydgoszczy – zabytkowy gmach, będący siedzibą władz miejskich Bydgoszczy. Znajduje się na Starym Mieście, przy ul. Jezuickiej 1. Obiekt powstał w latach 1644-1653 r. w stylu barokowym z fundacji biskupa Kaspra Działyńskiego i kanclerza wielkiego koronnego, starosty bydgoskiego Jerzego Ossolińskiego. Początkowo mieściło w nim się Kolegium Jezuickie. Po kasacie zakonu jezuitów w 1770 r. budynek przeznaczono na gimnazjum niemieckie. W czasach Księstwa Warszawskiego była tu Szkoła Główna Departamentowa (1808-1812), a później (1812-1815) szkoła wydziałowa. W 1879 r. został zakupiony przez miasto i stał się siedzibą magistratu. Na skutek przebudów dokonanych w latach 1697-1702 oraz w XIX w. budynek zatracił swój pierwotny barokowy charakter. Obecnie jest to ceglany, otynkowany, podpiwniczony, dwupiętrowy gmach zbudowany na rzucie wydłużonego prostokąta z dwoma ryzalitami i częścią skrzydła bocznego przy elewacji wschodniej. Elewacja reprezentuje styl klasycystyczny, z eklektyczną dekoracją sztukatorską. W części pomieszczeń znajdują się sklepienia kolebkowe i kolebkowo-krzyżowe. Ratusz jest jedynym zachowanym fragment dawnego kompleksu obiektów jezuickich, który oprócz d. kolegium stanowiły: klasztor i kościół. Oba obiekty zostały zburzone w 1940 r., przez co została od strony Starego Rynku odsłonięta tylna fasada ratusza. W latach 1994-96 dokonany został generalny remont obiektu wraz z modernizacją i rozbudową części wschodniej. Bydgoski ratusz jest od 1992 r. wpisany do rejestru zabytków pod numerem A/309/1.