Polska - Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku
Świątynia Miłosierdzia i Miłości w Płocku – neogotycki kościół starokatolicki Mariawitów. Jedyna katedra mariawicka (najważniejsza świątynia) w Polsce. Poza nią w skład kompleksu budynków wchodzi także klasztor sióstr mariawitek. Kościół zbudowany na miejscu niewielkiego dworku z dwiema oficynami, kupionego w 1902 przez matkę św. Marii Franciszki Kozłowskiej, założycielki mariawityzmu w latach 1911–1914 ze składek wiernych. Początkowo świątynia nosiła wezwanie Nieustającej Adoracji Ubłagania (taką samą nazwę nosiło też Zgromadzenie Księży Mariawitów). W 1918 Feliksa Kozłowska – założycielka mariawityzmu – miała otrzymać w czasie objawienia (zobacz: Dzieło Wielkiego Miłosierdzia) nową nazwę – Świątynia Miłosierdzia i Miłości. Mariawici nazywają ją często po prostu Świątynią.