Polska - Synagoga Tignera w Krakowie
Synagoga Tignera w Krakowie - synagoga znajdująca się na Starym Mieście w Krakowie na zapleczu kamienicy frontowej przy ulicy Grodzkiej 28/30. Synagoga została zbudowana w 1913 roku z inicjatywy Mordechaja Tignera. W 1921 roku budynek został zmodernizowany, a w 1931 roku przebudowany przez żydowskich architektów Izaaka Goldbergera oraz Izraela Messingera. Uroczyste otwarcie synagogi miało miejsce w 1932 roku, w pierwszą rocznicę śmierci ojca Mordechaja, Markusa. Wówczas wystąpił chór pod batutą profesora Sperbera i nadkantor Kauffman z pieśnią "El male rachmim", a okolicznościowe kazanie wygłosił nadrabin Józef Nechemiasz Kornitzer. W budynku mieściła się także biblioteka. Na początku II wojny światowej synagoga została w nieznacznym stopniu zdewastowana przez hitlerowców. Po zakończeniu wojny pomieszczenia synagogi przejęły Bazy Zaopatrzenia Materiałów Technicznych dla Spółdzielni umiejscawiając w nich magazyn włókienniczy. Istniało jeszcze wtedy wyposażenie liturgiczne głównej sali modlitw i rozważano możliwość jego ewentualnego, nieodpłatnego przekazania Kongregacji Wyznania Mojżeszowego w Krakowie. Po opuszczeniu miejsca przez Bazę Zaopatrzenia budynek oddano w użytkowanie Miejskiemu Teatrowi Muzycznemu z przeznaczeniem na salę prób. Pogarszający się stan techniczny obiektu spowodował, że na początku lat 70. podjęto decyzję o konieczności natychmiastowego wykwaterowania teatru. Stan budynku określono jako "katastrofalny". Pomimo tego w latach 80. został on wyznaczony na docelową siedzibę Capelli Cracoviensis, która po długich, ale bezowocnych staraniach o dotację na remont, nie zdecydowała się na jego objęcie. W 1974 roku Miejskie Biuro Projektów opracowało po raz pierwszy projekt techniczny rozbiórki budynku, który nie uzyskał akceptacji Miejskiego Konserwatora Zabytków. Powodem odmowy jego zatwierdzenia nie był brak koncepcji twórców opracowania na uporządkowanie miejsca po wyburzeniach. W piśmie skierowanym do autorów konserwator prosi o uzupełnienie dokumentacji w tym zakresie. W 1975 roku budynek synagogi został wpisany do rejestru zabytków, a granice zabytku określono na całość budynku w obrębie działki. Pół roku później projekt techniczny wyburzenia oficyn wraz z uzupełnieniem o harmonogram zagospodarowania podwórza uzyskał akceptację konserwatora. Przewidywał on rozbiórkę budynku i upamiętnienie miejsca poprzez zamontowanie ozdobnych krat z drzwi wejściowych w pozostałości muru pomiędzy sąsiadującymi kamienicami. Z nieznanych przyczyn do rozbiórki budynku nie doszło.