Zamek wzniesiony został na północnym skraju Gór Szczawnickich, na stromej skale wznoszącej się nad tokiem Hronu. Dominował nad skrzyżowaniem ważnych dróg handlowych, z których jedna wiodła z Kremnicy do Turca, a druga doliną Hronu z równin naddunajskich do Zwolenia. Po raz pierwszy wspominany był w 1253 r. Znajdował się wówczas w rękach braci Vancha, z których Stefan był arcybiskupem ostrzyhomskim. Obiekt składał się z tzw. zamku wewnętrznego, wzniesionego na planie mocno wydłużonego owalu i niżej położonego podgrodzia. Wejścia do niego broniły dwie okrągłe baszty.